Δ Ε Λ Τ Ι Ο   Τ Υ Π Ο Υ 

 

Με έκπληξη και συνάμα αγανάκτηση, διαβάσαμε το άρθρο του  συντάκτη της εφημερίδας «Καθημερινή» Στέφανου Κασιμάτη, που δημοσιεύτηκε στη 2η σελίδα του Κυριακάτικου φύλλου, της 15ης Μαρτίου 2020, το οποίο αναφέρεται μεταξύ των άλλων στην πρόσκληση που απηύθυνε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης, προς την Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κατερίνα Σακελλαροπούλου, για να επισκεφθεί την Κύπρο. 

Γράφει ο κ. Κασιμάτης: «Η νέα πρόεδρος την γλίτωσε προσωρινά λόγω κορωνοϊού, που δεν επιτρέπει ταξίδια. Προσωρινώς όμως, διότι αυτή η ιδιότυπη κατάσταση ενός έθνους με δύο κράτη, εκ των οποίων το μεγαλύτερο τρέχει μονίμως πίσω από τις αταξίες του μικρότερου και πληρώνει μονίμως το λογαριασμό, είναι κάτι το οποίο δεν μπορώ να φανταστώ (κανείς δεν μπορεί) πώς θα απαλλαγούμε...»

Οι κίβδηλες απόψεις αυτές, που πραγματικά θεωρούμε ότι αντιπροσωπεύουν μόνον τον ίδιο, είναι εντελώς ανιστόρητες, αστήρικτες, εθνικά επικίνδυνες και κλονίζουν την ενότητα του Ελληνισμού, σε εποχές μάλιστα που απαιτείται εθνική αφύπνιση και ομοψυχία, λόγω της κορύφωσης της τουρκικής προκλητικότητας κατά της Ελλάδας και της Κύπρου.

Ενδεχομένως να αντιπροσωπεύει και μια μικρή μερίδα, οι οποίοι παίζουν τον ρόλο του «χρήσιμου ηλιθίου» κατά τις Διεθνείς Σχέσεις και υποστηρίζουν με ανυπέρβλητη ευήθεια έως και σήμερα την «πολιτική κατευνασμού του θηρίου», η οποία επισφράγισε στο παρελθόν την κατάρρευση Τσαμπερλαϊν και την επίσπευση του Δευτέρου και έτι καταστροφικότερου Παγκόσμιου Πολέμου.      

 Όσον μάλιστα αφορά την μεγαλόνησο Κύπρο, οφείλουμε πρώτα να υπενθυμίσουμε ότι ο Κυπριακός Ελληνισμός αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνικού Έθνους, καθ’ όσον οι Έλληνες της Κύπρου συμμετείχαν ενεργά σε όλους τους αγώνες του Έθνους, στην επανάσταση του 1821, στον «ατυχή πόλεμο» του 1897, στους Μακεδονικούς Αγώνες του 1908 - 1912, στους Βαλκανικούς πολέμους 1912 - 1913, στη Μικρασιατική Εκστρατεία αλλά και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους.

Σε όλη την διαδρομή της ιστορίας του, ο Κυπριακός Ελληνισμός έδωσε σκληρούς αγώνες, ενάντια σε ποικιλώνυμους κατακτητές και πότισε με το αίμα χιλιάδων ηρώων του το δένδρο της ελευθερίας και των Ελληνικών ιδεωδών,  με αποκορύφωμα τον Απελευθερωτικό αγώνα του 1955 - 1959, που είχε ως μοναδικό στόχο την αυτοδιάθεση με την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. 

Τελικώς όμως οι διεθνείς πολιτικές συνθήκες, το «διαίρειν και βασίλευε» των Άγγλων και τα λάθη της Ελλαδικής ηγεσίας, δεν επέτρεψαν να ευοδωθεί ο σκοπός του αγώνα.

Η Κύπρος απέκτησε την «ανεξαρτησία» της, μια πράγματι «κολοβή ανεξαρτησία» με τις συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου και έκτοτε η Κυπριακή Δημοκρατία, πέρασε από 40 κύματα, με την υπόσκαψη των Άγγλων, την τουρκική ανταρσία του 1963, τη δράση της Ε.Ο.Κ.Α. Β΄, το άφρον και προδοτικό πραξικόπημα και την Τουρκική εισβολή. 

46 χρόνια από τότε και οι πληγές είναι  ακόμα βαθειά χαραγμένες στη καρδιά της Κύπρου. Ο Κυπριακός Ελληνισμός,  παραμένει όμως πάντα όρθιος και αγέρωχος στις επάλξεις και αγωνίζεται για την εξεύρεση μιας δίκαιης, δημοκρατικής, λειτουργικής και βιώσιμης λύσης, που θα επιτρέψει την απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μας. Μια λύση που θα  βασίζεται στο Διεθνές Δίκαιο και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο (acquis communaitaire) και θα προβλέπει την άμεση αποχώρηση του κατοχικού στρατού και όλων των εποίκων, χωρίς επεμβατικά και εγγυητικά δικαιώματα από την Τουρκία.

Μια τέτοια λύση σκοντάφτει στην αδιαλλαξία της Τουρκίας, η οποία επιδιώκει λύση «τουρκικών προδιαγραφών», με κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, που θα της επιτρέψει να θέσει υπό την επικυριαρχία της στο εγγύς μέλλον ολόκληρη την Κύπρο.

Επιτέλους, πρέπει να αντιληφθεί ο κ. Κασιμάτης και όσοι ενδεχομένως συμμερίζονται τις απόψεις αυτές, ότι η Ελλάδα πέραν της ηθικής και εθνικής υποχρέωσης που έχει να υπερασπιστεί την Κύπρο, έχει επιτακτικό εθνικό καθήκον να προασπίσει τα στρατηγικά συμφέροντα της ιδίας, προεχόντως σήμερα που ο γεωστρατηγικός και γεωπολιτικός ρόλος της Κύπρου σε ολόκληρη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής έχει εξόχως αναβαθμιστεί. Η Κύπρος δεν αποτελεί προκεχωρημένο φυλάκιο του Ελληνισμού, αυτά έχουν ήδη απολεσθεί (Σμύρνη, Έφεσος, Μίλητος, Κωνσταντινούπολη). Είναι σήμερα η εσχατιά του Ελληνισμού της Ανατολικής Μεσογείου και εάν ο Κυπριακός Ελληνισμός χαθεί τότε η Ελλάδα σύντομα θα υποστεί εδαφικό ακρωτηριασμό σε Θράκη, Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. 

 

     Ο Πρόεδρος                   Ο  Γενικός Γραμματέας

                                                      

                                                                            

 

      Λεωνίδας  Μασσοστασής       Αλέξιος  Χ. Κωνσταντίνου