α. Χαιρετισμός Γιώργου Συλλούρη

 Η ιστορική διαδρομή της πατρίδας μας Κύπρου, πέρασε από πολλά στάδια, περιπέτειες, κατακτήσεις και αγώνες, μέχρι να ευτυχίσει, να συγκροτηθεί σε κράτος –μέλος του Ο.Η.Ε και της Ε.Ε. 
Η εκχώρηση της Κύπρου  από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην Μεγάλη Βρετανία το 1878  είχε ως αποτέλεσμα  την  απροσδόκητη αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού.
Οι εξεγέρσεις του 1931 ήταν  μια  αχτίδα φωτός στην νεώτερη ιστορία της Κύπρου, που προετοίμασε τον ενωτικό αγώνα της Ε. Ο. Κ. Α. του 1955-1959 αφού δίδαξαν στους Κύπριους την αρετή της αυταπάρνησης και το πνεύμα αντίστασης κατά του βρετανικού αυταρχισμού.
 Το ενωτικό δημοψήφισμα της 15 Γενάρη του 1950, είχε ως αίτημα   την ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Συνολικά υπέγραψαν 215.108 άτομα επί συνόλου 224.757 Ελλήνων της Κύπρου που είχαν δικαίωμα υπογραφής, ποσοστό 95,7%. Υπέρ υπέγραψαν και κάποιοι Τουρκοκύπριοι αν και η ηγεσία τους ήταν ενάντια στην προοπτική της Ένωσης..
 Ο απελευθερωτικός αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α 1955-1959, κατά του αγγλικού ζυγού είχε   ως στόχο την απελευθέρωση και την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
  Η αρχή της τουρκανταρσίας έγινε τα Χριστούγεννα του 1963. Το 1964 η τουρκική πολεμική αεροπορία βομβάρδισε τις περιοχές της Τυλληρίας στην Πάφο με εμπρηστικές βόμβες ναπάλμ προκαλώντας τον θάνατο πολλών ελλήνων της Κύπρου από εγκαύματα. Το 1967 η τουρκία απειλεί και πάλι να εισβάλει στην Κύπρο. Η αποχώρηση της Ελληνικής μεραρχίας από το νησί ηρεμεί τους τούρκους αλλά αφήνει την Κύπρο ανοχύρωτη πολιτεία.
Οι Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, που υπογράφηκαν το 1959 ιδρύθηκε ανεξάρτητο Κυπριακό κράτος.
Ταυτόχρονα με την ανακήρυξη του νέου κράτους άρχισαν να ισχύουν τρεις Διεθνείς Συνθήκες:
Η Συνθήκη Εγκαθιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας του Βασιλείου της Ελλάδος, της Δημοκρατίας της Τουρκίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.
     Η Συνθήκη Εγγυήσεως μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας αφενός και της Βρετανίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας αφετέρου. Σε περίπτωση ανατροπής του καθεστώτος που προνοούσαν οι συμφωνίες, οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, είχαν το δικαίωμα να επέμβουν συλλογικά ή μονομερώς με σκοπό την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης.
Η Συνθήκη Συμμαχίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας βάσει της οποίας η Ελλάδα και η Τουρκία ανελάμβαναν να απωθήσουν κάθε επίθεση κατά της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας του νεοσύστατου κράτους. Προς το σκοπό αυτό η Ελλάδα και η Τουρκία εγκατέστησαν στρατιωτικά αποσπάσματα στο έδαφος της Δημοκρατίας.
  Η Συμφωνία της Ζυρίχης ουσιαστικά κατέρρευσε το 1963, μετά από αλλαγές που επιχείρησε να κάνει ο Μακάριος στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας (τα «13 Σημεία») και τις σφοδρές ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων που ακολούθησαν το 1963-64.
Στις 15 Ιουλίου 1974, η στρατιωτική κυβέρνηση που κυβερνούσε τότε την Ελλάδα, οργάνωσε το προδοτικό πραξικόπημα για να ανατρέψει την κυβέρνηση Μακαρίου.
Στις 20 Ιουλίου 1974, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα το πραξικόπημα, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο, για να αποκαταστήσει δήθεν τη συνταγματική τάξη.
Από το καλοκαίρι του 1974 μέχρι σήμερα, η «Γραμμή Αττίλα» διαμελίζει τεχνητά το νησί. Οι τούρκοι μέχρι σήμερα εξακολουθούν να κατέχουν παράνομα το 34% του κυπριακού εδάφους.
  Στις 13 Φεβρουαρίου 1975 ο Ντενκτάς προχώρησε σ' ένα ακόμη βήμα προς τη διχοτόμηση της Κύπρου, ανακηρύσσοντας την κατεχόμενη περιοχή σε "Τουρκική Ομόσπονδη    Πολιτεία    της    Κύπρου".
Ο Ντενκτάς στις 15 Νοεμβρίου 1983 ανακήρυξε τη λεγόμενη "Τουρκική Δημοκρατία    της    Βόρειας    Κύπρου".
Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, με τα ψηφίσματα του 541 και 550, καταδίκασε ως νομικά άκυρη την ανακήρυξη του ψευδοκράτους και κάλεσε όλες τις χώρες να μην το αναγνωρίσουν. Μόνο η Τουρκία αναγνώρισε το ψευδοκράτος.
Την άσβεστη φλόγα της επιστροφής και το αγωνιστικό φρόνημα των νέων της Κύπρου επιβεβαίωσαν δύο νέοι το καλοκαίρι του 1996. Ο ένας είναι ο Τάσος Ισαάκ ο οποίος ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από τούρκους στην πράσινη γραμμή κατά τη διάρκεια ειρηνικής διαδήλωσης των μοτοσικλετιστών. Ο άλλος, ο ξάδερφος του, Σολωμός Σολωμού την μέρα του μνημόσυνου του Ισαάκ, σκαρφάλωσε στον ιστό για να κατεβάσει την τούρκικη σημαία. Οι τούρκοι τον πυροβόλησαν και ξεψύχησε στην πράσινη γραμμή.

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ  2004- ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ
Στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004, το 76% των ελλήνων της Κύπρου, τάχθηκε υπέρ της απόρριψής του, διότι έκρινε ότι θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την δημιουργία δύο χωριστών κρατών.
Όλως ενδεικτικά, το σχέδιο προέβλεπε  την παραμονή 6.000 στρατιωτών που θα εγκαθίσταντο, σε έξι επιχειρησιακά και τρία εκπαιδευτικά στρατόπεδα επανδρωμένα με άρματα μάχης, πυραύλους  και εναέρια μέσα.
  Σε ότι αφορά στις αγγλικές βάσεις θα αποκτούσαν αιγιαλίτιδα ζώνη και θα απολάμβαναν απόλυτης και ανενόχλητης πρόσβασης στην θαλάσσια περιοχή, που βρίσκονται τα οικόπεδα υδρογονανθράκων και θα εξασφάλιζαν αποκλειστική οικονομική ζώνη.
  Ο αγώνας  της Ε.Ο.Κ.Α μπορεί να μην πέτυχε απολύτως  τον στόχο του, αλλά πέτυχε την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας με τις συμφωνίες Ζυρίχης- Λονδίνου του 1959, οι οποίες παρά τα σημαντικά προβλήματα και αδυναμίες, γέννησαν  κράτος. Ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α ήταν παλλαϊκός  και στηρίχθηκε σε αρχές, αρετές και πανανθρώπινες  αξίες που αποκαλύπτονται  από τις στάσεις  ψυχής  των ηρώων μας.
Ο Κυριάκος Μάτσης, που  συνελήφθη στις 9 Ιανουαρίου 1956, κατά την διάρκεια των βασανιστηρίων τον επισκέφθηκε ο ίδιος ο Κυβερνήτης Χάρντιγκ και του πρόσφερε το υπερβολικά μεγάλο για την εποχή ποσό των 500.000 λιρών αν αποκάλυπτε πού κρυβόταν ο Διγενής.  Η απάντησή του ήταν "Ου περί χρημάτων των αγώνα ποιούμεθα...αλλά περί αρετής" Στις 13 Σεπτεμβρίου 1956 δραπέτευσε και επικηρύχτηκε με το ποσό των 5.000 λιρών. Στις 19 Νοεμβρίου 1958 περικυκλώθηκε το κρησφύγετό του και ανατινάχθηκε από τις Βρετανικές δυνάμεις με αποτέλεσμα να βρει το θάνατο.
Ο Γρηγόρης Αυξεντίου, όταν περικυκλώθηκε το κρησφύγετό του από τους Άγγλους    στον    Μαχαιρά    βροντοφώναξε:
 «Μέχρι σήμερα μαθαίνατε πώς πολεμούν οι Έλληνες. Σήμερα θα μάθετε και πως πεθαίνουν».
Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας, αλλά ζωντανόν     δεν     θα     με     πιάσουν».
 
  Κυρίες και κύριοι, εμείς σήμερα καλούμαστε  να επιλέξουμε στάση ζωής, να απαντήσουμε  και εμείς στην ιστορία της πατρίδας μας, για το παρόν και το μέλλον μας και το μέλλον των επόμενων γενεών και του ελληνισμού της Κύπρου.
  Κληθήκαμε το 2004, πιεστήκαμε, εκβιαστήκαμε, απειληθήκαμε  από τα διεθνή κέντρα  και τις γνωστές δυνάμεις που επιδιώκουν το « διέρη και βασίλευε» στην Κύπρο  και είπαμε όχι σε λύση άδικη, ετεροβαρή  που εξυπηρετούσε  οφθαλμοφανώς  τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας και της Αγγλίας.
  Σήμερα λέμε ναι σε δίκαιη και βιώσιμη λύση που μπορεί να επιτευχθεί με συγκεκριμένες προϋποθέσεις:
  Να αποχωρήσουν  τα στρατεύματα κατοχής και οι έποικοι.
  Να εφαρμοστούν οι κανόνες του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου και του ευρωπαϊκού κεκτημένου, χωρίς πονηρές αποκλίσεις  που το αναιρούν στην πράξη.
  Η ιστορία σήμερα μας προκαλεί:  Θα επιλέξουμε τις  αρχές και αξίες των αγωνιστών της ΕΟΚΑ και των ελλαδιτών και κυπρίων συμπατριωτών μας του 1974, της πίστης προς την ελευθερία, την δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το σεβασμό στην αξιοπρέπεια του ανθρώπου ή θα επιλέξουμε την ούτω λεγόμενη εφικτή ή όποια λύση που  θα μας επιβάλει ο σουλτάνος Ερντογάν και η Τουρκία;
  Εμείς λέμε ναι στην λύση του Κυπριακού εδώ και τώρα και δίνουμε υπόσχεση  στην συνείδησή μας ότι θα σεβαστούμε τους αγώνες και τις θυσίες των ηρώων μας και δεν θα επιτρέψουμε την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως με σαφήνεια επιδιώκει η Τουρκία και οι δυνάμεις που συμπλέουν και ενισχύουν την προσπάθειά της.

Μαζί ενωμένοι οι όπου γης Ελληνες δεν θα λυγίσουμε και θα σταθούμε όρθιοι, τίμιοι και αξιοπρεπείς υπερασπιζόμενοι τα δίκαια του κυπριακού ελληνισμού.

β) Χαιρετισμός Όμηρου Παπασάββα

Όταν βρίσκεται κανείς στην Κύπρο , βλέπει την Ελλάδα ευρύχωρη και πλατιά ,έλεγε ο νομπελίστας ποιητής μας Γεώργιος Σεφέρης. Η επαφή του Σεφέρη με τον κόσμο της Κύπρου ήταν σύμφωνα με την ομολογία του ίδιου <<η αποκάλυψη ενός θαύματος>>.
Αυτό το θαύμα γέμισε την ψυχή του ποιητή, ώστε να γράψει <<τούτος ο κόσμος είναι ελληνικός, είναι ο κόσμος του Ομήρου>>.

Εάν  είναι να δοθεί μια εξήγηση, πώς συντελέστηκε τούτο το θαύμα, αρκεί να ακουστεί η φωνή του Π. Κανελλόπουλου.
<<Πολέμησαν , για αυτό που τρεις χιλιάδες χρόνια δε νικήθηκε ,από κανένα θάνατο, από κανένα νόμο, από καμία οργή της Ιστορίας <<το ελληνικόν>>, όπως το αποκαλεί  ο Ηρόδοτος. Για το <<ελληνικόν >> αγωνίστηκαν οι Έλληνες της Κύπρου το 1955.
  Ο αγώνας τους για ένωση κατέληξε  σε ανεξαρτησία. Μια ανεξαρτησία  ημιτελή και διάτρητη .
  Είχαμε θεσμική λύση αντιδημοκρατική ,αποτέλεσμα των συγκυριών της εποχής.       Για αυτή τη λύση γράφει ο Νίκος Κρανιδιώτης, στενότατος συνεργάτης του Μακάριου , ο οποίος έζησε κοντά όλες τις φάσεις του Κυπριακού.
     
   <<  Πως    υπέστημεν       αυτή τη μετατόπιση από την Ένωση στην Αυτοδιάθεση, από την Αυτοδιάθεση στην Αυτοκυβέρνηση, από την Αυτοκυβέρνηση στην Ανεξαρτησία  και από την Ανεξαρτησία στη Δεσμευμένη Ανεξαρτησία >>.
Λίγο πριν αναχωρήσει η αντιπροσωπία μας  για την Κύπρο, προβληματισμένος για το περιεχόμενο της λύσης, λέει στο Μακάριο :
   <<Μακαριώτατε , είναι μια κάποια λύση αυτό που πετύχαμε βέβαια ,αλλά δεν είναι και νίκη του Μαραθώνα>> του απάντησα. Δεν νομίζω ότι πρέπει να πούμε το< νενικήκαμεν >των Αρχαίων.
      Πράγματι   εξασφαλίσαμεν την  ανεξαρτησία μας  .Η πορεία όμως της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν δύσκολη, γιατί  το βασισμένο στο δικοινοτισμό Σύνταγμα λειτούργησε διχαστικά ,καθώς εμφάνιζε σε όλες τις περιπτώσεις δύο χωριστούς φορείς εξουσίας.
 Κυρίες και Κύριοι ,
        Ο Γιαννάκης Μάτσης,  είχε το προνόμιο να ζήσει ως Αγωνιστής τον  εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ. Και ως πολιτικός τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν.
          Η ιστορία του είναι μια ιστορία προσφοράς και αγώνα με γνώμονα τον πατριωτικό ρεαλισμό και τον υπεύθυνο λογισμό.
        Είναι αξιόπιστος εγγυητής της Ελληνικής Ιστορίας, γιατί σκέπτεται Ελληνικά και βλέπει Ελληνικά.
          Εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κανείς την εμμονή του στη νηφάλια ενατένιση των πραγμάτων. Πάντα χρησιμοποιεί τη γλώσσα της πολιτικής  σωφροσύνης και το καθετί το μετρά με τη συνισταμένη των εθνικών δυνατοτήτων .
Για όλα αυτά τον καλέσαμε να είναι ομιλητής στην αποψινή μας εκδήλωση.
           Σήμερα ο Κυπριακός Ελληνισμός αγωνίζεται για τη φυσική και εθνική επιβίωσή του. Αγωνίζεται για τη διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
        Το 2004 δεν είπε μόνο ένα ηχηρό ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν , είπε ταυτόχρονα και ένα ηχηρό ΝΑΙ .
ΝΑΙ σε λύση δημοκρατική ,βιώσιμη , λειτουργική , που να στηρίζεται στο ευρωπαϊκό κεκτημένο και στο  διεθνές  δίκαιο, χωρίς στρατεύματα κατοχής, εγγυήσεις και επεμβατικά δικαιώματα.
        Ο Ελληνισμός της Κύπρου προώρισται να ζήσει και θα ζήσει.