Η εκδήλωση  πραγματοποιήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2018, στο Σπαθάρι της Εύβοιας, με συνδιοργανωτές το Δήμο Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας και το Πανελλήνιο Σύνδεσμο Πολεμιστών Κύπρου ΕΛΔΥΚ'74.     

Ομιλία για τους πεσόντες ΕΛΔΥΚΑΡΙΟΥΣ του 1974  στο Σπαθάρι της Εύβοιας 15/9/2018   

   
Κυρίες και κύριοι,
Για μια ακόμη χρονιά, βρισκόμαστε εδώ στο Σπαθάρι, για να αποτίσουμε φόρο τιμής προς τούς ηρωικούς μαχητές της ΕΛΔΥΚ, που πολέμησαν και έπεσαν για την ελευθερία της Κύπρου, μαχόμενοι εναντίον του Τούρκου βάρβαρου κατακτητή.
Τιμάμε συνάμα και τούς ζώντες λεβέντες Ελδυκάριους Αγωνιστές
που πολέμησαν παλικαρίσια και τίμησαν επάξια την τιμημένη στολή του Έλληνα Αξιωματικού και στρατιώτη.
Τιμάμε και προσμένουμε τα νέα των Αγνοούμενων μας που ο βάρβαρος Αττίλας πεισματικά αποσιωπά εδώ και 44 δίσεκτα χρόνια.
Τιμούμε τούς ήρωες της ΕΛΔΥΚ, οι οποίοι έχοντας ως οδοδείκτη τα γνώριμα μονοπάτια της Ελληνικής αρετής , με πίστη και πάθος προς τον Θεό και την Πατρίδα, πολέμησαν με ανδρεία και θάρρος σώζοντας την αξιοπρέπεια του Έθνους μας.
Για μια ακόμη φορά οι πεσόντες ήρωες μας και οι αγωνιστές της ΕΛΔΥΚ επανέλαβαν τους μεγατόνους της Ελληνικής Ψυχής και ανδρείας.  Περίτρανα μας απέδειξαν πως είναι άξιοι συνεχιστές των αγωνιστών του Μαραθώνα, των Θερμοπυλών, της Σαλαμίνας, του 1821, του 1940, του 1955  .
Θρηνούμε τους  μαχητές της ΕΛΔΥΚ που  αγωνίστηκαν και έπεσαν για να σώσουν την ΚΥΠΡΟ μας,  γονατίζουμε ταπεινά μπροστά στο Άγιο Φως που καίει στον τόπο της θυσίας τους.
Τιμούμε  όσους θυσιάστηκαν για την υπεράσπιση της Ελευθερίας, αντιστάθηκαν, αιχμαλωτίστηκαν, εκτελέστηκαν, βασανίστηκαν, από τις βάρβαρες ορδές του Αττίλα.
  Τιμούμε όσους αγνοούνται ή παραμένουν άταφοι σε κάποιες χαράδρες της κατεχόμενης γης μας.
Εμείς δεν ξεχνούμε.
Δεν παραδίδουμε τα Ιερά και τα Όσια μας στον Αττίλα.

Σήμερα στρέφουμε το βλέμμα στον πληγωμένο Πενταδάκτυλο μας . Εκεί που έδωσαν τις μάχες οι γενναίοι πολεμιστές του 1974.
Το 1974 οι ΕΛΔΥΚΑΡΙΟΙ μαχητές, μας δίδαξαν τι εστί να πολεμάς έχοντας εφόδια όχι τα υπερσύγχρονα  Αμερικάνικα όπλα που "δώρισαν" στον Τούρκο εισβολέα, αλλά την Ελληνική ψυχή και αντρειοσύνη.
Η ΕΛΔΥΚ απέτρεψε την κατάληψη της Λευκωσίας και του Αεροδρομίου.
Στην περιοχή του στρατοπέδου της ΕΛ.ΔΥ.Κ (το μεγαλύτερο μέρος της είχε λάβει αποστολή  για την παρεμπόδιση κατάληψης της Λευκωσίας και του αεροδρομίου της)
είχαν παραμείνει 2 λόχοι, η διμοιρία μηχανικού και λοιπά τμήματα υποστήριξης,  συνολικά 300 περίπου άτομα.
Από το πρωί της 14ης Αυγούστου άρχισε ο βομβαρδισμός του στρατοπέδου με πυροβολικό, όλμους και αεροπορία .
Οι 300 του Λεωνίδα,  αμύνονταν σθεναρά ενάντια πολλαπλάσιου εχθρού (ένα σύνταγμα και δύο επιλαρχίες αρμάτων) υποστηριζόμενου από αεροπορία και πυροβολικό .
Φθάνουμε στις 16 Αυγούστου,  οι απώλειες, η έλλειψη ενίσχυσης, η παύση της υποστήριξης του πυροβολικού  μειώνουν την αντίσταση.

Στις 2:00 ο στρατοπεδάρχης και Υποδιοικητής της ΕΛ.ΔΥ.Κ. Ανχης Σταυρουλόπουλος Παναγιώτης (είχε φτάσει στην Κύπρο στις 19 Ιουλίου συνοδεύοντας τη νέα κλάση των στρατιωτών και παρέμεινε στο Νησί μαζί με την κλάση που απολυόταν) διέταξε οπισθοχώρηση.
Το απόγευμα στις 4:00 της 16ης Αυγούστου 1974 συμφωνήθηκε κατάπαυση του πυρός και ο Αττίλας είχε πετύχει το στόχο του καταλαμβάνοντας  σχεδόν τη μισή Κύπρο (38%)
Συνηθίζεται  στα  μνημεία πεσόντων να τίθεται η φράση:
«Η  Πατρίς Ευγνωμονούσα»,
δυστυχώς όμως για τους συγγενείς των πεσόντων  και στις δύο φάσεις της Τουρκικής εισβολής, για τους τραυματίες, για τους αγνοούμενους και για αυτούς που πολέμησαν ισχύει :
«Η Πατρίς Αγνωμονούσα».
Για χρόνια όσοι βρέθηκαν το καλοκαίρι εκείνο  του 1974 στην Κύπρο και έχυσαν το αίμα τους πολεμώντας τον Τούρκο εισβολέα αντιμετωπίστηκαν υποτιμητικά λες και αυτοί έφταιξαν για ότι έγινε.
Παρά το συνεχές σφυροκόπημα του Αττίλα, οι μαχητές της ΕΛΔΥΚ, αμυνόμενοι του στρατοπέδου τους, παρά την φυσιολογική κούραση, πείνα , δίψα , την θλίψη για τον θάνατο συναγωνιστών τους, παρά τα ελάχιστα πολεμικά μέσα και εφόδια τους, πολέμησαν αντρίκια τον εχθρό και μας απέδειξαν πως η " μεγαλοσύνη των λαών δεν μετριέται με το στρέμμα, αλλά με της καρδιάς το πύρωμα και με αίμα "
Παρά την υπεροπλία και τις αεροπορικές επιθέσεις του εχθρού, οι γενναίοι της ΕΛΔΥΚ κράτησαν Θερμοπύλες και διαφύλαξαν την ακεραιότητα της Ελληνικής αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας.
Οι Έλληνες της Κύπρου  είναι αιώνια ευγνώμονες για την αντρειοσύνη των μαχητών της ΕΛΔΥΚ, καθώς χάριν αυτών η Λευκωσία και το αεροδρόμιο δεν κατελήφθησαν από τον Τούρκο εισβολέα.
Δυστυχώς όμως η Ελληνική και Κυπριακή πολιτεία, δεν απέδωσε σ'αυτούς την πρέπουσα ηθική και υλική αναγνώριση, όπως άρμοζε.
Αρκετοί από τούς επιζήσαντες πολεμιστές της ΕΛΔΥΚ, βρίσκονται σήμερα σε ψυχιατρικά ιδρύματα ή σε κατάσταση ψυχιατρικής υποστήριξης.
Αρκετοί άλλοι είναι ανάπηροι και δεν μπορούν να εργασθούν.
Κανείς όμως δεν μεριμνά συστηματικά γι αυτούς.
Η Ελληνική Πολιτεία, με την ψήφιση του Νόμου 2643/98, αναγνώρισε τυπικά τις θυσίες των μαχητών της ΕΛΔΥΚ, καθώς μέχρι τότε η Ελλάδα δεν ήθελε να αναγνωρίσει ότι έγινε πόλεμος το 1974. Στην πράξη όμως ο νόμος αυτός έμεινε κενό γράμμα, εμπαίζοντας τους επιζήσαντες πολεμιστές της ΕΛΔΥΚ.
Φρονούμε πως η Ελλάδα και η Κύπρος οφείλουν να δικαιώσουν την πολεμική δράση των ΕΛΔΥΚΑΡΙΩΝ και να τούς τιμήσουν με τον πρέποντα ηθικό και υλικό τρόπο.
Είμαι σίγουρος πως αν η πατρίδα τους καλέσει ξανά, οι λεβέντες μαχητές της ΕΛΔΥΚ, θα δώσουν επάξια το παρόν τους  και θα υπερασπιστούν ξανά την ελευθερία της Κύπρου μας.

Πριν δύο (2) μήνες περίπου η Κύπρος έκλεισε τα 44 χρόνια του δικού της Γολγοθά.
Κ Υ Π Ρ Ο Σ 20/07/1974
Κ Υ Π Ρ Ο Σ 20/07/2018
44 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΟΧΗΣ, ΩΣ ΠΟΤΕ ;;;
==============================
Στις 14 Αυγούστου 1974 , ο τότε Τούρκος Πρωθυπουργός Ετζεβίτ κάνει δηλώσεις :
" η ενέργεια μας δεν στρέφεται εναντίον της Ελληνοκυπριακής κοινότητας. Πρόθεση έχουμε να δημιουργήσουμε μια ισοζυγισμένη κοινωνία για τούς Τουρκοκυπρίους, που είναι το 18% του συνολικού Κυπριακού πληθυσμού"
Τυλίξαμε τις ψυχές μας σε μπόγους, μόλις που προλάβαμε να καρφώσουμε ένα κομμάτι πένθους στο αμπαρωμένο ξωπόρτι. Τώρα γκρεμίστηκαν οι θόλοι, τώρα γκρεμίστηκαν οι στέγες, τώρα μπορεί να βρίσκουν οι αγέρηδες, τώρα μπορεί να μας ανακαλύπτει η βροχή, τώρα μπορούμε να κοιτάξουμε κατευθείαν τον ουρανό.
Από το 1974 μέχρι σήμερα μετρούμε πληγές στο σώμα του μαρτυρικού νησιού της Κύπρου και στις ψυχές των ανθρώπων του.
Πληγές που παραμένουν ακόμα ανοικτές εφόσον για 44 χρόνια η Κύπρος και ο λαός της βιώνουν και υποφέρουν καθημερινά τις τραγικές συνέπειες της Τουρκικής εισβολής :
Τον άδικο χαμό εκατοντάδων ζωών και τον βίαιο ξεριζωμό δεκάδων χιλιάδων οικογενειών,
Την συνεχιζόμενη παράνομη στρατιωτική κατοχή, τον παράνομο Τουρκικό εποικισμό, την καταστροφή της πολιτιστικής και θρησκευτικής μας κληρονομιάς.
Τούς Αγνοούμενους μας των οποίων η τύχη δεν έχει ακόμη διευκρινισθεί.
Τούς εγκλωβισμένους μας, τούς λιγοστούς αυτούς μεγάλους Ανθρώπους, που παρέμειναν παρά την αντιξοότητα της καθημερινότητας στα σπίτια τους, προασπιζόμενοι καθημερινά και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα δίκαια του Κυπριακού Ελληνισμού.
Το δράμα των 200.000 ξεριζωμένων Ελληνοκυπρίων ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ αναλογεί, συγκριτικά με την προσφυγοποίηση:
- 84 εκατομ. Αμερικανών
- 98 εκατομ. Ρώσσων
- 25 εκατομ. Γερμανών
- 22 εκατομ. Βρετανών
- 21 εκατομ. Γάλλων
- 14 εκατομ. Τούρκων
Ο βάρβαρος Τούρκος εισβολέας το 1974 κατέλαβε το 73% των τουριστικών επενδύσεων, το 70% της τουριστικής βιομηχανίας, κατέστρεψε την πολιτιστική κληρονομιά μας.
Βεβήλωσε τις εκκλησίες μας, μετατρέποντας αυτές σε τζαμιά, αποθήκες, ουρητήρια, κέντρα διασκέδασης.
Οι Τουρκικές δυνάμεις κατοχής έδρασαν με πλήρη περιφρόνηση προς τους διεθνείς νόμους:
1. Με την κακομεταχείριση του πληθυσμού στις κατεχόμενες περιοχές ..... Κανονισμός του Δικαστηρίου της Χάγης, άρθρο 43 Σύμβαση της Γενεύης ΙV . άρθρο 49.1
2. Με το διωγμό και τον εκπατρισμό του πληθυσμού...Σύμβαση της Γενεύης IV , άρθρο 49,1
3. Με τη μεταφορά δικών της πληθυσμών στις κατεχόμενες περιοχές...Ευρωπαϊκή σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα. άρθρο 3, πρωτ. 4
4. Με την αρπαγή ιδιωτικής κινητής και ακίνητης περιουσίας... Κανονισμοί του Δικαστηρίου της Χάγης, άρθρο 46,47. Σύμβαση της Γενεύης IV , άρθρο 53
5. Με το να εμποδίζει τούς κατοίκους να επιστρέψουν στα σπίτια τους.Διεθνής συνθήκη για τα αστικά και πολιτικά δικαιώματα 1966, άρθρο 12,4
Η Κύπρος είναι η "λυδία λίθος" για τη συνείδηση της ανθρωπότητας και τη συνείδηση κάθε πολιτισμένου ανθρώπου. Γιατί αυτό που συμβαίνει εδώ και 44 χρόνια στη Κύπρο, αν δεν εμποδισθεί μπορεί αύριο να συμβεί σε βάρος κι άλλων μικρών λαών.

Φέτος συμπληρώθηκαν 44 χρόνια εισβολής και κατοχής του βάρβαρου Αττίλα, που στρατιωτικά κατέχει το 37% των εδαφών μας. Η συνεχιζόμενη εισβολή βύθισε στο πένθος ολόκληρο την μεγαλόνησο.
44 χρόνια προσφυγιάς και βάναυσης παραβίασης των δικαιωμάτων και ελευθεριών του Κυπριακού Ελληνισμού.
Η ιστορία της Κύπρου είναι όμηρος της γεωγραφίας της.
Η Κύπρος βρίσκεται στο σταυροδρόμι τριών (3) ηπείρων.Η εγγύτητα στα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής και του Καυκάσου, η εγγύτητα προς την Ινδία-Άπω Ανατολή-Συρία-Λίβανο-Ισραήλ-Αίγυπτο προσδίδουν μια διαφορετική οντότητα στο νησί.
Πρόσφατα έχουμε και την ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Εδώ και 44 χρόνια η Τουρκία εκβιάζει, απειλεί και επιθυμεί λύση που θα είναι στους δικούς της σχεδιασμούς.
Παρά τα ψηφίσματα του ΟΗΕ για την αποχώρηση του Τούρκου εισβολέα, ο Αττίλας παραμένει γαντζωμένος στα Κυπριακά εδάφη . Έχουν και το θράσος να αιτούνται και την ένταξη τους στην Ε.Ε.
Η Κύπρος δεν μπορεί και δεν πρέπει να παραμένει εδώ και 44 χρόνια η μοναδική μοιρασμένη χώρα της Ευρώπης.
Η Ευρώπη και η Αμερική τι πράττουν για όλα αυτά τα αίσχη της Τουρκίας;;;
Η Τουρκία προκλητικά επιμένει ως λύση του Κυπριακού, την ύπαρξη δύο ισότιμων λαών
(ας μη ξεχνάμε ότι οι Ελληνοκύπριοι είμαστε το 82% και οι Τουρκοκύπριοι μόνο το 18%),
την εκ περιτροπής προεδρία της Κύπρου,
νομιμοποίηση των εποίκων,
διατήρηση της Τούρκικης στρατιωτικής παρουσίας ,ως εγγυήτριας δύναμης.
Η Τουρκία θα πρέπει να αποφασίσει ξεκάθαρα αν θα συνεχίσει την επεκτατική Οθωμανική της πολιτική ή επιτέλους έντιμα να ζητήσει συγνώμη για τα εγκλήματα που έχει διαπράξει στην Κύπρο και να επιδιώξει μια βιώσιμη λύση του Κυπριακού προβλήματος, απαλλαγμένη από τον στρατό κατοχής, τούς έποικους και με τους Τουρκοκυπρίους να μην ζητούν παράλογες απαιτήσεις.
Είναι καιρός που η Τουρκία θα πρέπει να πληρώσει το βαρύ τίμημα που οφείλει στον Κυπριακό Ελληνισμό. Απαιτείται όπως άμεσα εκ μέρους του ΟΗΕ και της Ε.Ε. να της ασκηθούν οι προβλεπόμενες πιέσεις και επιρροές.
Καιρός είναι όλοι οι ηγέτες της Ε.Ε. να δουν από κοντά τα αίσχη που διέπραξε ο Τούρκος εισβολέας στη Κύπρο.
Πιστεύω είναι καθήκον και υποχρέωση του εκάστοτε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, να "φιλοξενούν" τους ξένους ηγέτες στα κατεχόμενα, για να δουν τα εγκλήματα του βάρβαρου Αττίλα.
Να δουν από κοντά πώς έχουν καταντήσει τις εκκλησίες μας και τα κοιμητήρια μας.
Να δουν την εγκατάλειψη των κατεχομένων μας, όπου βάναυσα έχει καταστραφεί η πολιτιστική μας κληρονομιά και η Ελληνικότητα της Κύπρου μας.
Να δούν με τα ίδια τα μάτια τους την Εθνοκάθαρση που έχει διαπραχθεί στην Καρπασία μας, στη Χερσόνησο των Αγίων και των Ηρώων. Να αφουγκραστούν το μαρτύριο των Εγκλωβισμένων της Καρπασίας, όπου ο πληθυσμός της πρό του 1974  ήταν 20.000 και τώρα ανέρχεται στα 400 άτομα.
Τέλος ας μη διαφεύγει από κανένα, ότι η Κύπρος είναι μέλος της Ε.Ε. που αυτόματα σημαίνει ότι η Τουρκία εφόσον κατέχει το 37% της Κύπρου, συνεπάγεται
ότι η Τουρκία κατέχει Ευρωπαϊκό έδαφος.

Η μικρή ΚΥΠΡΟΣ στο δύσκολο δρόμο και αγώνα της. έχει ένα μεγάλο συμπαραστάτη και βοηθό , την ΕΛΛΑΔΑ.
Νοιώθουμε ευγνώμονες προς τον Ελληνικό Λαό για τη συνεχή στήριξη τους προς την μαχόμενη Κύπρο μας.
Πώς μπορούμε να ξεχάσουμε τον τιτάνιο αγώνα της ΕΛ.ΔΥ.Κ και των καταδρομέων το 1974, που εξ αιτίας τους με τους μεγατόνους ανδρείας τους ,απέτρεψαν την κατάληψη της Λευκωσίας και του αεροδρομίου.
 Κλείσαμε τα 44 χρόνια από την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο μας.
Τιμάμε τους ηρωικούς νεκρούς μας,αναμένουμε την διακρίβωση των Αγνοουμένων μας, παίρνουμε θάρρος από τους Εγκλωβισμένους της Καρπασίας, δίνουμε ελπίδα στους 200.000 Πρόσφυγές μας.
Σε αυτές τις ανεπούλωτες ρωγμές του χρόνου, το "ξύσιμο" των πληγών μας είναι επιτακτική πράξη Εθνικού ιστορικού χρέους.

Στη Κύπρο μας δοκιμάζονται οι αντοχές του Ελληνισμού.

ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟ ΔΡΑΜΑ ΤΩΝ

Α Γ Ν Ο Ο Υ Μ Ε Ν Ω Ν

ΔΙΑΙΩΝΙΖΕΤΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ 44 ΧΡΟΝΙΑ
■■■■■■■■■■■■■■■■

Η εξαφάνιση προσώπου αποτελεί πολλαπλή παραβίαση
των βασικών και θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Οι παραβιάσεις αυτές δεν περιορίζονται στα δικαιώματα
των αγνοουμένων προσώπων, αλλά επεκτείνονται και στα
δικαιώματα των οικογενειών τους.
Εκείνοι που διαπράττουν αυτό το έγκλημα δεν είναι ένοχοι
μόνο για την εξαφάνιση των αγνοουμένων προσώπων,
αλλά και για τη διαιώνιση της δυστυχίας των οικογενειών,
με το να μην αποκαλύπτουν πληροφορίες για την τύχη
των αγαπημένων τους.
Σε ανθρώπινους όρους, η πιο οδυνηρή επίπτωση της
Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1 9 7 4
είναι το

ΤΡΑΓΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ
Α Γ Ν Ο Ο Υ Μ Ε Ν Ω Ν
ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΤΟΥΣ.

Κατά τη διάρκεια και μετά την Τουρκική εισβολή, χιλιάδες
Ελληνοκύπριοι είχαν συλληφθεί και κρατηθεί σε στρατόπεδα
συγκέντρωσης, στην Κύπρο από τον τουρκικό στρατό .
Πάνω από 2.000 αιχμάλωτοι πολέμου είχαν μεταφερθεί
παράνομα στην Τουρκία και κρατηθεί σε τουρκικές φυλακές.
Κάποιοι από αυτούς δεν αφέθηκαν ελεύθεροι και εξακολουθούν
να ΑΓΝΟΟΥΝΤΑΙ....
Αρχικά ο αριθμός των Αγνοουμένων μας ήταν 1.619 Ε/Κ.
Η Τουρκία δεν έχει δώσει ποτέ επαρκή στοιχεία για τούς
χώρους ταφής ή εκτέλεσης των Αγνοουμένων μας.
Μετά από έρευνες και ταυτοποίηση με DNA των οστών ο
αριθμός των Αγνοουμένων μας κατέβηκε στα 1.532 άτομα.
Μετά από 44 χρόνια,
οι ΜΑΝΑΔΕΣ που βρίσκονται
στη ζωή,
στρώνουν καθημερινά το τραπέζι,
με την καρέκλα και το πιάτο άδειο να περιμένει......

15/11/1 9 8 3
15/11/2 0 1 8
Σε δύο (2) μήνες, συμπληρώνονται 35 ΧΡΟΝΙΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ  Ψ Ε Υ Δ Ο Κ Ρ Α Τ Ο Υ Σ
όταν η Άγκυρα μαζί με την τουρκοκυπριακή ηγεσία του Ντενκτάς προχώρησαν στην ανακήρυξη του ψευδοκράτους στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας το οποίο κατέχεται από τα τουρκικά στρατεύματα.
Η ενέργεια αυτή ήταν το αποκορύφωμα μιας σειράς αποσχιστικών ενεργειών που ακολούθησαν την τουρκική εισβολή και στόχο είχαν την εδραίωση της διαίρεσης και των τετελεσμένων της κατοχής.
Από το 1983 μέχρι σήμερα το ψευδοκράτος συνιστά ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην επίλυση του Κυπριακού.
Καταδικάζοντας σήμερα την ανακήρυξη του ψευδοκράτους καταδικάζουμε την εισβολή, την κατοχή και όλα τα δεινά που επέφεραν στην πατρίδα μας.
Η τουρκική εισβολή και κατοχή, επέφερε τον εποικισμό,την καταστροφή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, τον σφετερισμό των περιουσιών των προσφύγων,την διαιώνιση του δράματος των αγνοουμένων και της στέρησης βασικών δικαιωμάτων των εγκλωβισμένων μας.
Η επιδιωκόμενη λύση θα πρέπει να απαλλάσσει την Κύπρο από την κατοχή και να επανενώνει την πατρίδα μας σε συνθήκες ειρήνης,ελευθερίας και δημοκρατίας.
Λύση στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ,του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου και των συμφωνιών υψηλού επιπέδου.
Λύση που να προνοεί την αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και την απαλλαγή από τον εποικισμό.Να αποκαθιστά την ενότητα,την εδαφική ακεραιότητα και την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς εξαρτήσεις και εγγυήσεις από την κατοχική Τουρκία.
Να αποκαθιστά και να διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες όλων των Κυπρίων,περιλαμβανομένου του δικαιώματος επιστροφής και περιουσίας.
Μετά από 44 χρόνια κατοχής και εισβολής η Τουρκία επιβάλλεται να βοηθήσει στην επίλυση του Κυπριακού προβλήματος.
Επιβάλλεται να σταματήσει να έχει παράλογες αξιώσεις.
Δεν χρειαζόμαστε τις Εγγυήσεις της. Επιτέλους μαζί με τούς έποικους της και τον μεγάλο αριθμό του στρατού κατοχής να επιστρέψουν στην Τουρκία.
Δεν ξεχνούμε πως:
Το Ψευδοκράτος τους είναι η ΜΙΣΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ,
Είναι η μοιρασμένη μας ΨΥΧΗ,
Είναι η μοιρασμένη μας ΓΗ,
Είναι η μισή μας ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ........
Πως μπορούμε να ξεχάσουμε τις εκκλησίες μας, που τις έχουν βεβηλώσει, καταστρέψει, τις έχουν μετατρέψει σε τεμένη, κέντρα διασκέδασης, αποθήκες, στάβλους, ουρητήρια, ενώ έχουν ισοπεδώσει και βεβηλώσει τα κοιμητήρια μας.

Μετά από 44 χρόνια κατοχής η Τουρκική διπλωματία, πέτυχε  να μετατρέψει ένα διεθνές έγκλημα εισβολής, κατοχής , εποικισμού και εθνοκάθαρσης σε διακοινοτική διαφορά.
Ελλάδα και Κύπρος έχουμε εγκλωβισθεί σε ατέρμονες και αδιέξοδες διαδικασίες συνομιλιών χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Άρδην απαιτείται αλλαγή της στρατηγικής επίλυσης του Κυπριακού προβλήματος.
Επαναφορά του Κυπριακού προβλήματος στην ορθή βάση του, ως διεθνές έγκλημα της Τουρκίας.Απαίτηση για εφαρμογή των ψηφισμάτων των Η.Ε και των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για απομάκρυνση των κατοχικών στρατευμάτων και για εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σ' όλη την Κύπρο.
Η Κυπριακή Δημοκρατία εντάχθηκε στην Ε.Ε., ως ενιαίο κράτος, με αναστολή του ευρωπαϊκού κεκτημένου στις κατεχόμενες περιοχές και ως τέτοιο πρέπει να παραμείνει.
Τελειώνοντας ας ευχηθούμε όλοι, πως η ερχόμενη εκδήλωση που θα λάβει χώρα εδώ στο Σπαθάρι, να βρεί την Κύπρο μας  Ελεύθερη και δικαιωμένη.
Θα είναι η καλύτερη δικαίωση για την θυσία των πεσόντων μαχητών της ΕΛΔΥΚ.

               Χρήστος Προδρόμου
τέως  Πρόεδρος Κυπρίων Προσφύγων Ελλάδας