Χρήστος Προδρόμου τ.Πρόεδρος Κυπρίων Προσφύγων Ελλάδας

Το Πατρίκι είναι αμιγώς Ελληνική κοινότητα της κατεχόμενης Καρπασίας.
Η ονομασία του χωριού προήλθε μάλλον από το επώνυμο ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ,
επώνυμο που φανερώνει αριστοκρατική καταγωγή και ανήκε ίσως σε
ευγενή οικογένεια, ιδιοκτήτρια της περιοχής κατά τα Βυζαντινά χρόνια.
Μια αδιασταύρωτη πληροφορία αναφέρει ότι το χωριό ήταν ιδιωτικό
φέουδο κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας και ότι είχε καταστραφεί
από τους Σαρακηνούς κατά την διάρκεια επιδρομής τους στην Κύπρο
το 1425.
Μια άλλη εκδοχή για την ονομασία του χωριού, αναφέρει πως το όνομα
ΠΑΤΡΙΚΙ προήλθε από κάποιο Βυζαντινό μοναχό.Οι μοναχοί τότε
ονομάζονταν Πατερίκιοι.
Λέγεται ακόμη ότι το χωριό ΠΑΤΡΙΚΙ, αρχικά βρισκόταν κτισμένο περί
το 1,5 χλμ ανατολικότερα και ότι μεταφέρθηκε ύστερα στη σημερινή του
τοποθεσία.
Στην περιοχή του χωριού υπάρχει αρχαιολογικός χώρος, που περιλαμβάνει
σημαντικούς αρχαίους κτιστούς τάφους, της Κύπρο-Αρχαίκής περιόδου.
Σε τάφο στο Πατρίκι, που είχε διερευνηθεί το 1970, διαπιστώθηκε η
ύπαρξη ταφικών εθίμων.

Το ΠΑΤΡΙΚΙ βρίσκεται 28 χλμ βόρεια της πόλης της Αμμοχώστου.
Ο πληθυσμός της κοινότητας αυτής το 1960 ανερχόταν σε 581 κατοίκους, όλοι Έλληνες.



Χριστιανικοί Ναοί:
Στα όρια της κοινότητας βρίσκεται η εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ καθώς και τα εξωκλήσια Αγίου Γεωργίου, Αγίας Τρυπημένης, Αγίου Ευσταθίου και Αγίου Προδρόμου.



ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ :
Η μεγάλη και ολόασπρη εκκλησία του χωριού, με το
ψηλό καμπαναριό, βρίσκεται στο κέντρο του Πατρικίου, όπου είναι η πλατεία
και τα καφενεία.
Η εκκλησία γιορτάζει στις 8 Νοεμβρίου. Είναι γοτθικού ρυθμού με μεγάλο και
ευρύχωρο ηλιακό.
Κτίστηκε το 1911 και μυρώθηκε το 1918. Το εικονοστάσι ήταν σκαλιστό.
Οι εικόνες των Αρχάγγελων Μιχαήλ και Γαβριήλ ήταν μεγάλων διαστάσεων
και τοποθετούντο σε ειδικές θέσεις, αριστερά και δεξιά του εικονοστασίου.
Στο ιερό βήμα, η Αγία Τράπεζα ήταν κτισμένη με τέσσερις μικρές καμάρες.
Κάτω από την Τράπεζα υπήρχε λάκκος, που άδειαζε ο νεωκόρος την κολυμβήθρα με το νερό, μόλις τελείωνε το βάπτισμα.


Σχολεία:
Στο Δημοτικό Σχολείο που λειτουργούσε πριν την τουρκική εισβολή φοιτούσαν κατά το σχολικό έτος 1973-74, 57 μαθητές.
Οι μαθητές για την Γυμνασιακή μόρφωση τους, φοιτούσαν στο 6ταξιο Γυμνάσιο Τρικώμου.
Γειτονικά χωριά στο Πατρίκι, είναι τα Γαστριά, Άγιος Θεόδωρος, Κώμη Κεπήρ,
Αυγολίδα, Κρίδεια, Μπογάζι, Άγιος Ηλίας, Τρίκωμο.
Το Πατρίκι είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο 30 μέτρων.
Τα κυριότερα προϊόντα του ήταν τα σιτηρά, οι ελιές και οι χαρουπιές.
Εκτός από τη γεωργία και η κτηνοτροφία αποτελούσε βασική απασχόληση των
κατοίκων του χωριού.
Το 1973 εκτρέφονταν από 123 κτηνοτρόφους, 2.628 πρόβατα, 339 κατσίκες,
72 βόδια και 2.620 κοτόπουλα.


ΠΑΤΡΙΚΙ :
Το χωριό με το αριστοκρατικό όνομα, απλώνεται σε μια εύφορη
πεδιάδα με χαμηλούς λόφους που γίνονται ψηλότεροι όσο προχωρούμε
προς τούς πρόποδες του Πενταδάκτυλου, λίγα χιλιόμετρα κάτω από το
Κάστρο της Καντάρας.
Με το κοντινό και διπλανό χωριό ΓΑΣΤΡΙΑ, το ΠΑΤΡΙΚΙ , Ορίζονται δικαίως
ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΣΙΑΣ.

Μετά την εισβολή του 1974, άρχισε ο μαρασμός και η καταστροφή του χωριού.
Όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι άφησαν το ΠΑΤΡΙΚΙ και οδηγήθηκαν στην Προσφυγιά, που εδώ και 44 χρόνια αγωνιούν και εύχονται τον Νόστο της επιστροφής
στο αγαπημένο τους ΠΑΤΡΙΚΙ.
Δυστυχώς οι Τούρκοι κατακτητές και εισβολείς δεν σεβάστηκαν την ιστορική
διαδρομή του χωριού τους.
Το χωριό τους "κατοικείται" από Τούρκους έποικους οι οποίοι το άφησαν
στην εγκατάλειψη και την μιζέρια.
Έχουν βεβηλώσει όλες τις εκκλησίες, έχουν κλέψει τις εικόνες , εξαφάνισαν
τα καμπαναριά.
Τραγική η εικόνα στο κοιμητήριο του χωριού. Δεν σεβάστηκαν τους νεκρούς, τα
μνήματα , τούς σταυρούς.
Η ίδια τύχη της εγκατάλειψης και απόγνωσης είναι το Δημοτικό Σχολείο του
Πατρικίου.
Σε πρόσφατη επίσκεψη μου στο Πατρίκι, είδα με τα μάτια μου την καταστροφή
που διαδραματίζεται εδώ και 44 χρόνια.
Στο μικρό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου που βρίσκεται στην πλατεία του χωριού, πρόσεξα μικρά
Τουρκόπαιδα να παίζουν μπάλα ποδοσφαίρου, μέσα στην εκκλησία. Έλεος,
κανένας σεβασμός.
Δεν νομίζω να υπάρχει η ίδια συμπεριφορά και πολιτισμός από την δική μας
πλευρά, για τα δικά τους τζαμιά ή κοιμητήρια που βρίσκονται στις ελεύθερες
περιοχές της Κύπρου μας.
Ελπίζω και εύχομαι όπως το μαρτύριο που περνούν οι κάτοικοι του ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ
εδώ και 44 χρόνια , να τερματιστεί και επιτέλους να λήξει ο δικός τους Γολγοθάς.
Μακάρι ΟΛΟΙ οι πρόσφυγες να επιστρέψουν στα δικά τους χωριά και πόλεις.
Είναι αναφαίρετο δικαίωμα τους να επιστρέψουν στα δικά τους σπίτια, εκεί που
γεννηθήκανε, μεγαλώσανε, πήγαιναν στο Δημοτικό Σχολείο τους.
Έχουν δικαίωμα να επιστρέψουν στις εκκλησίες που έχουν βαπτιστεί, που έχουν παντρευτεί οι γονείς τους, που έχουν κηδεύσει τους παππούδες τους.
Έχουν το δικαίωμα να επισκεφθούν το κοιμητήριο τους, για να ανάψουν το
καντήλι στα προσφιλή τους πρόσωπα.
Δεν έχουν το δικαίωμα οι Τούρκοι εισβολείς και κατακτητές να έχουν μετατρέψει τις εκκλησίες μας, σε αποθήκες, στάβλους, κέντρα διασκέδασης,
ουρητήρια.
Δεν έχουν το δικαίωμα να μας απαγορεύουν να τις λειτουργήσουμε ή να τις
επισκευάσουμε καθώς σχεδόν όλες οι εκκλησίες είναι έτοιμες για κατάρρευση.


Χρήστος Προδρόμου
τ.Πρόεδρος Κυπρίων Προσφύγων Ελλάδας